Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Η γενιά της πάνω γειτονιάς

Λοιπον, παρατηρησα οτι η γενια της "πανω γειτονιας", εχει θεμα με το δεσμευση,-σχεση- συμβιβασμος ισως.. Διερωτουμαι, τι συμβαινει? Εν πιο προσγειωμενοι τζαι πλεον θελουν τα ουλλα ξεκαθαρα? Εν η φαση που εβαρεθηκαν τα παιχνιδακια τζαι προσπαθουν να καμουν τι? ΤΙ? ΠΕΤΕ ΜΟΥ! Θα πελλανω, προσπαθω να καταλαβω τι στο καλο..

Ετσι και ο mate, γιατι εν που τζιαμε που αρχισαν ουλλα. Θελει τα ουλλα δικα του, καλα καμνει εν τζαι λεω.. Μακαρι να διεκδικουσα τζαι εγω ετσι τζινα που θελω. Ο mate που λετε, θελει να ζει τη στιγμη, χωρις δεσμευσεις, χωρις αλλα προβληματα, ηρεμα τζαι ωραια. Θελει οι προσωπικες του στιγμες να ειναι χαλαρωτατες! Χωρις φασαριες, χωρις εντασεις. Στον κοσμο που τζινος εδημιουργησε. Εξω που τη ζωη της πολης, μακρυα που τα προβληματα, χωρις συγκεκριμενο προορισμο..

Πριν καιρο ειχα μια αναλογη συζητηση περι του θεματος -δεσμευση,σχεση κ.ο.κ.- με ενα φιλο λιγο πανω απο τα 'αντα-, και οντας "τρομοκρατημενος" απο προηγουμενες του σχεσεις (εδερναν σε μανα μου?), δεν ηθελε ουτε να ακουσει για σχεση σε κανενα βαθμο. Αντιθετως ηθελε να ζησει τη ζωη του, με τις αναμνησεις (ειπε μου τα παντα για τις πρωην, επελλανεν με) τζαι οτι προκυψει. (Τα ευκολως νοουμενα παραλειπονται-ζωνη ενηλικων). Τουτα τα σχεδια υπολογιζει να τα ζησει μεχρι την ηλικια των 40, τζαι τοτε και μονο θα μπει στη διαδικασια "δεσμευση". Εδω λυνεται η απορια που ακουω συνεχεια "Που εχαθηκαν οι αντρες;".

Σε καποια φαση της ζωης μας, ουλλοι ειχαμε μια σχεση που τελιωσε με λυγμους, κλαματα, χτυπηματα στα πατωματα. Περνουσε ομως λιος καιρος τζαι μετα απλα ηταν ενα μερος του παρελθοντος, που η σκεψη του ηταν "Αν εδιναμε μια δευτερη ευκαιρια" ή "Ευτυχως που εχωρισαμε" ή "Αν τα πραματα ηταν ετσι τζαι οι ετσι". ΜΕΓΑ λαθος! Το θεμα ειναι να το δεις σαν μια μικρη εμπειρια, να δεις τι εχεις να κερδισεις που τζινο το ατομο, τι εχεις να μαθεις τζαι τι εχεις να δωσεις, γιατι οταν θελουμε να παιρνουμε πρεπει και να δινουμε. (καλημερα τζαι εφεξεν!) και ξανα προς τη δοξα τραβαμε, για κατι πιο ουσιωδες τζαι πιο κοντα στα θελω μας.


Γιατι τοση προκαταληψη ομως? Γιατι τοση αναλυση, τοση σκεψη.. Τι ζητα ενας ανθρωπος τελικα? Γιατι πολλοι δηλωνουν οτι αρκουνται στα λλια, στα καλα, αλλα παντα υπαρχει η αναζητηση του κατι παραπανω..
 
Σ-Κ-Ε-Φ-Τ-Ο-Μ-Α-Ι..





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου